LHARK wykorzystuje nową wersję (-lh7-) algorytmu stosowanego przez Yoshi'ego w serii LHA. Ostatnia wersja programu pochodzi z grudnia 96. Dzięki ulepszeniu stosowanego od dawna algorytmu, LHARK osiąga stopień kompresji porównywalny z PKZIPem (najlepszy w rodzinie .lzh), jest przy tym bardzo szybki. Ciekawa sprawa: program posiada 2 inteface'y; normalnie zgłasza się jako LHARK-A, natomiast po wykonaniu komendy Mode Change archiwizer zgłasza się w trybie LHARK-B, z klasycznym interfacem zastosowanym w LHA. Zmiana jest trwała (do czasu wykonania następnej komendy Mode Change); zapisywana w samym programie. Dodatkowe możliwości: tworzenie archiwów SFX, opcjonalna obsługa długich nazw (tylko w DOSie 7.0), response file, zabezpieczenie hasłem + kodowanie, weryfikacja własnej autentyczności. Struktura archiwów LHARKa jest zgodna z konwencją stosowaną przez program LHA, który poprawnie rozpoznaje i obsługuje archiwa LHARKa (z wyjątkiem dekompresji plików skompresowanych nowym algorytmem). Sam LHARK potrafi w pełni obsługiwać archiwa LHA oraz tworzyć archiwa wykorzystując stary algorytm kompresji (-lh5-), który może być rozpakowany przez LHA. Do programu dołączona jest instrukcja.